บทที่ 40 ฮันนีมูนหวานปนขม (05)

นาฬิกาบอกว่าเวลาผ่านเลยมาสองชั่วโมงเต็มๆ แล้วที่เขาต้องกระเด้งตัวขึ้นมาทุกๆ สิบนาที และต้องทิ้งตัวลงนอนในอีกไม่กี่นาทีต่อมา เพราะร่างกายและหัวใจกำลังต่อสู้โรมรันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่ว่าจะพลิกตัวไปขวาทีซ้ายทีหัวใจก็ยังเต้นรัวราวกลองศึก       

           “นายครับ นายจะไปไหน” เมื่อเห็นเจ้านายเปิดปร...